رادیوگرافی قفسه ‌سینه، سونوگرافی شکم و آزمون‌های آزمایشگاهی شامل کشت خون و ادرار و آزمون‌های سرولوژیک جهت عفونت‌ها و بیماری‌های روماتولوژی طبیعی بودند. بعد از ۳ مرتبه ویزیت سرپایی و ارزیابی‌های مکرر، بیمار معیارهای تب با منشا ناشناخته (FUO) را پر می‌کرد.

بعد از آن تنگی نفس فزاینده هنگام فعالیت ایجاد شد. CT اسکن قفسه‌‌سینه کدورت‌های میکروندولار منتشر با نمای شیشه‌ مات (ground- glass) را نشان داد (شکل ۱). بیمار حیوان خانگی نداشت و هرگونه مواجهه با مواد استنشاقی سمی را انکار می‌کرد. او اشاره نمود که یک دستگاه بخور (مرطوب‌کننده هوا) در دفتر کار خود دارد. علایم بیمار در طول یک هفته‌ای که به خارج از کشور سفر کرد، فروکش نمود ولی در بازگشت علایم مجددا عود کردند. معاینه فیزیکی طبیعی بود اما اشباع اکسیژن از ۹۶ در استراحت به ۹۲ پس از طی ۳ طیقه پلکان کاهش یافت. عملکرد ریه طبیعی بود (۹۰=FVC، ۸۲=FEV1، ۸۵=TLC و ظرفیت انتشار ۹۰). لاواژ برونکوآلوئولار، لنفوسیتوز قابل توجه (۷۹ لنفوسیت، شمارش تام سلولی برابر ۱۰۰۰ سلول در هر میکرولیتر) همراه با کاهش نسبت سلول‌های یاریگر به سرکوبگر (۴/۰ =CD8/CD4) و بدون رشد هیچ‌گونه باکتری را نشان داد. نمونه بیوپسی ریه از طریق برونش، التهاب بینابینی همراه لنفوسیت‌ها و هیستیوسیت‌ها را نشان داد. بر اساس لاواژ، CT اسکن و بهبود علایم بیمار با دور ماندن از محیط همیشگی، به پنومونیت بیش‌حساسیتی مظنون شدیم. به بیمار توصیه شد دستگاه بخور را از دفتر کار خود دور کند و از درمان با گلوکوکورتیکویید اجتناب شد. دو ماه پس از کنار گذاشتن منبع آنتی‌ژن مورد شک- دستگاه بخور- تب بیمار قطع شد و کاملا بهبود یافت. در آخرین پیگیری در ژوئن ۲۰۱۱، ظرفیت انتشار ریه وی به ۱۰۷ افزایش یافته بود و طی بالا رفتن از پله‌ها افت اشباع اکسیژن رخ نمی‌داد.

FUO به صورت یک بیماری تب‌دار به مدت بیش از ۳ هفته، تب بالای ۳/۳۸ درجه سانتی‌گراد طی حداقل ۲ نوبت و عدم تشخیص پس از گرفتن شرح حال، معاینه فیزیکی و بررسی‌های لازم استاندارد تعریف می‌شود. این بیمار سمع‌ ریه و رادیوگرافی قفسه‌ سینه طبیعی داشت و معیارهای تشخیصی FUO پیشنهادشده توسط پترسدروف (Petersdorf) را پر می‌کرد. علل عمده FUO عبارتند از: عفونت‌ها (۲۸)، بیماری‌های التهابی (۲۱)، بدخیمی (۱۷)، آرتریت تمپورال در سالمندان (۱۶) و بدون تشخیص (۱۹). در دو مجموعه جدید از توصیه‌ها پنومونیت بیش‌حساسیتی به عنوان یک تشخیص افتراقی FUO طبقه‌بندی نشده، اما به عنوان یک علت مورد ظن قرار گرفته است. انواع حاد و تحت‌حاد پنومونیت بیش‌حساسیتی با سرفه بدون خلط، تب، علایم سرشتی یا به طور شایع‌تر با تنگی نفس فعالیتی تظاهر می‌کنند. شکایت عمده در این بیمار، یک ناخوشی تب‌دار طول‌کشیده بود؛ وی در ابتدا تنگی نفس فعالیتی را انکار می‌کرد که احتمالا به دلیل سبک زندگی بدون تحرک او بود. انجام رادیوگرافی قفسه ‌سینه در بررسی FUO ضروری است ولی ممکن است طبیعی باشد. CT اسکن قفسه‌ سینه در بیمارانی که حتی علایم خفیف تنفسی دارند، قویا توصیه می‌شود. انواع حاد و تحت‌حاد پنومونیت بیش‌حساسیتی یک نمای مشخصة شیشه مات دارند که بوسیله میکروندول‌های متعدد ایجاد می‌شود. بیش از ۲۰۰ آنتی‌ژن آلی با این اختلال همراهی داشته‌اند. منابع شایع پنومونیت بیش‌حساسیتی ذرات معلق در هوا ناشی از وان داغ، علوفه یا کود کپک‌زده (ریه کشاورزان)، فضولات پرندگان (ریه پرنده‌بازان)، و دستگاه‌های بخور هستند. با توجه به استفاده گسترده از دستگاه‌های بخور، تب بخور (humidifier fever) را نیز باید در فهرست تشخیص‌های افتراقی تب راجعه مد نظر قرار داد.